Hayattan beklentiniz ne? Çok kapalı bir soru geldi, ben de cevaplamak istediğim şekilde cevaplayacağım.
Mesela bir gün kâinata çıktığımı düşünelim; yaratıcıdan "Şu konuma gelebilirdin." gibi bir şey duymak istemiyorum. Bu yüzden olabildiğince bir şeye başlamak istiyorsam başlıyorum. Konu hakkında ne kadar bilgim var, ne kadar deneyimim var pek önemsemiyorum. Bu durum beni gerçekten zaman zaman yıpratabiliyor ama dediğim gibi, olabileceğim kişi varken o kişi olamazsam ne kadar pişman olurum tarif bile edemem.
Aslında bu hobiye başlamamın temel amacı da buydu. 1-2 ay boyunca birkaç karınca kolonisi içeriği izledim ve beni az da olsa içine çekti. Yani şaka bir yana, hakikaten o videoları izlemek yerine ya da direkt bu hobiye başlamak yerine biraz daha sıkı çalışsaydım YKS'de daha iyi netler elde edebilirdim. Ama başlamadığım için de bir o kadar pişman olurdum. Bu düşünce, karınca hobisine başlarken aklıma gelmişti.
Bir gün kalktım ve artık bahane üretmeden, neyi istiyorsam onu yapacağım dedim. Aynı gün içerisinde de ilk kraliçemi bulmuştum.
Örneklemek istediğim şey şu: Çok iyi bir avukat oldunuz, başarılı bir kariyer yaptınız fakat hiçbir şeyi severek yapmadınız, tutkunuz işinizin üzerine değildi. Kısaca, hayatınızı sadece başarı üzerine kurdunuz ve sonra göçüp gittiniz. Ahirette ise çok sevilen, örnek alınan ve işini severek yapan bir aktör olmuş farklı bir versiyonunuzu görüyorsunuz. Bu durum beni gerçekten üzerdi.
Bu yüzden artık neye özeniyorsam direkt başlıyorum. Kimsenin bana ne dediğini ya da kendimin bu işe karşı olan ön yargısını umursamıyorum. Direkt başlıyorum. Umarım böyle devam ederim.
Benim hayattan beklentim bu.