Messor türlerinde kraliçelerin başlangıçta aynı tüpte birbirlerine saldırmaması bir uyum veya başarı değil, entomoloji literatüründe pleometroz (pleometrosis) olarak bilinen bir hayatta kalma stratejisidir. Kraliçeler, yuva kurma aşamasındaki enerji açığını kapatmak ve hızlıca ilk işçileri üretebilmek için geçici bir ateşkes ilan edip ittifak kurarlar.
Fakat bu barış ortamı tamamen geçicidir. İlk işçiler kozadan çıktığı andan itibaren kolonide ikincil monojini (secondary monogyny) evresi başlar. Messorlar genetik olarak tek kraliçeli (monogyne) bir yapıya sahip oldukları için, işçiler yuvada aktif rol almaya başladığında üreme tekeli rekabeti tetiklenir. Bu noktada ya kraliçeler ölümüne birbirleriyle savaşır ya da yeni çıkan işçiler, zayıf gördükleri kraliçeleri kendi anneleri olsa dahi infaz eder.
Yani kraliçelerin haftalarca kavga etmemesi, sadece ilk işçilerin çıkışıyla başlayacak olan kaçınılmaz savaşın ertelenmesidir. Elimizde bu kadar fazla kraliçe varken, sonu bilimsel olarak kanıtlanmış bir ölüm kalım mücadelesine canlıları zorlamak hobicilik etiği açısından pek doğru değil. En sağlıklısı her kraliçeyi kendi tüpüne izole etmektir.
Konuyu araştırmak isteyenler için durumu açıklayan temel bilimsel kaynakları da aşağıya bırakıyorum:
- Bernasconi, G., & Strassmann, J. E. (1999). Cooperation among unrelated individuals: the ant foundress case. Trends in Ecology & Evolution, 14(12), 477-482. (Kraliçelerin başlangıçtaki işbirliğini ve işçiler çıktıktan sonraki ölümcül çatışmayı açıklar.)
- Helms Cahan, S. (2001). Ecological variation and the evolution of dependent colony founding in the ant Messor pergandei. Oecologia, 126(4), 604-612. (Messor türlerindeki işbirliği ve sonrasındaki tek kraliçeli yapıya geçiş/savaşlar üzerinedir.)
- Hölldobler, B., & Wilson, E. O. (1990). The Ants. Harvard University Press. (Karınca biyolojisi üzerine temel başvuru kitabıdır, pleometroz sonrası fazla kraliçelerin elenmesi evresi detaylıca işlenir.)
Herkese keyifli ve sağlıklı hobiler dilerim.